هر از چندگاهی که همرزمان دوران دفاع مقدس به بهانه ای گرد هم جمع می شوند، خواسته و ناخواسته زبانشان به ذکر خاطرات آن دوران به یادماندنی گشوده شده ، با حسرت آن ها را بازگو می کنند. همین ماه رمضان بود، همه همرزمان در منزل فرمانده دوران جهاد الهی خود جمع بودند. پس از اقامه نماز و افطار، طبق سنت همه ساله جمع صمیمی یاران روزهای سخت ولی شیرین آن روزگاران دوباره حلقه شد. چهره فرماندهان را انسان ناخود آگاه در هیبت همان روزها می دید، وقتی این حلقه تشکیل می شود همه همان برادرهای صمیمی دوران دفاع و قرارگاه های میدان جهاد و فداکاری می شوند؛ و کوپال ها، درجه ها و منصب ها به کناری زده می شود، صمیمی تر از همیشه یکدیگر را در آغوش می گیرند.

برادر محسن رضایی نمی تواند علاقه ویژه خودش به حاج احمد کاظمی را مخفی نگه دارد و از حاج احمد می خواهد برای یاران قدیمی خاطره تعریف کند. او اصرار می کند که حاج احمد خاطره آخرین وداعش با آقا مهدی باکری را دوباره و صد باره روایت کند. طبق معمول حاج احمد سعی می کند این کار را به دیگران بسپارد. به اسم می گوید: علی آقای فضلی خاطره بگوید، حاج قاسم سلیمانی بگوید ، آقا مرتضی شما بگو، اما همه دوست دارند احمد با همان لهجه شیرین و با آن چهره دوست داشتنی که گاهی هم با کمی خجالت زدگی زیبا تر و دلنشین تر می شد حرف بزند. بالاخره او شروع می کند.

حاج احمد کاظمی آخرین فرمانده در عملیات بدر بود که قبل از شهادت آقا مهدی باکری با او صحبت کرده بود. شاید هم آقا مهدی آخرین کلماتش را با حاج احمد در میان گذاشته بود. بعد از آن آخرین تماس بین این دو دیگر صدایی از شهید باکری شنیده نشده. حاج احمد که زیر تصویر بر دیوار نصب شده شهید باکری و دیگر فرماندهان شهید نشسته و خاطره را روایت می کند، آن قدر با حسرت حرف می زند که با همه وجود لمس می کنی هر لحظه آرزوی رسیدن به آقا مهدی را در دل دارد. او می گوید که آقا مهدی با چه اشتیاقی در آستانه وصال معبود و معشوق همیشگی اش با او حرف می زده. وقتی می خواهد جملاتش را تمام کند وبگوید دیگر از آن طرف بی سیم صدایی نیامد، بغض راه گلویش را می گیرد. احمد و مهدی خیلی با هم رفیق بودند. لشکر 8 نجف و لشگر 31 عاشورا دو بازوی توانمند سپاه اسلام بودند که این دو، فرماندهان آن بودند.

حاج احمد گفت: اجازه بدهید حاج قاسم هم حادثه جالبی را که این روزها در مورد جنازه یک شهید بسیجی در عراق اتفاق افتاده را برای دوستان نقل کند. حاج قاسم هم نقل می کند که چگونه یک بسیجی شهادت خود را در جبهه پیش بینی می کند و با استفاده از کارت و پلاک یک اسیر عراقی زمینه دفن جنازه خود را در کربلا فراهم می کند و حال سال ها پس از مفقودیت ، یک خانواده عراقی آدرس قبر او را در کربلا به حاج قاسم رسانده اند تا به خانواده اش خبر دهد.

وقتی از بسیجی ها حرف زده می شد، حاج احمد با ولع خاصی گوش ها را تیز می کرد و انگار به همه عالم فخر فروخت که سال های عمرش را بسیجی ها سپری کرده و حالا هم که فرمانده نیروی زمینی سپاه است، بسیجی مانده است. او بسیجی زیستن را افتخار خود می دانست و شجاعت و صداقت و اخلاص و فداکاری بسیجی وار او همیشه در رخسارش موج می زد. حاج احمد و لشگرش در زمان جنگ مایه دلگرمی همه رزمندگان بودند. محوری که قرار بود لشکر احمد کاظمی عمل کند، همیشه در برآوردها قرین پیروزی تلقی می شد. خیلی ها در آن دوران نمی گفتند لشکر 8 نجف، می گفتند لشکر احمد کاظمی! در محاورات، این لشکر با آن همه رزمنده زبده و شهدای بزرگی که تقدیم انقلاب کرده و اسم عظیمی که بر آن بود، بیشتر به نام احمد کاظمی شناخته می شد. آخر حاج احمد به همراه بچه های نجف آباد خودش از اول این لشکر را درست کرده بود و تا آخر هم فرمانده آن بود. رشادت ها و پیروزی های چشمگیر این لشکر در دوران دفاع مقدس همیشه با نام احمد کاظمی آمیخته بود. او برای رزمندگان لشکر نجف نه تنها فرمانده که پدر ، برادر بزرگتر یار و یاور و دلسوز و خدمتگزار بود.

گر چه هیچ کس نمی دانست این آخرین افطاری جمع صمیمی فرماندهان است که احمد کاظمی برای رفقایش خاطره می گوید، چهره حاج احمد اما حکایت از آن می کرد که این سردار بزرگ خیلی برای باکری دلتنگ شده است. دعای او برای این که شهادت نصیبش شود خیلی خالصانه و با دلی پر از حسرت به زبانش جاری شد: خدایا به حق حضرت زهرا (سلام ا... علیها) حتی اگرگناهکاریم، به خاطر دوستان شهیدم، شهادت را نصیبمان کن! حاج احمد را همه دوست داشتند. همه با حاج احمد شوخی داشتند، او با همه صمیمی بود انگار او میهمان و بقیه همه میزبان اویند. دو سه ماهی از فرمانده نیروی زمینی شدن او نمی گذرد او گفته بود فکر می کردم در نیروی هوایی شهید شوم اما نشد و حالا باز به نیروی زمینی آمده و لحظه شماری می کنم. نیروی زمینی میعادگاه شهیدان بزرگ سپاه است: شهیدانی چون باقری اولین فرمانده نیروی زمینی سپاه ، باکری، خرازی ، همت ، زین الدین و ... فرماندهان لشکرهای نیروی زمینی از این پایگاه پرواز ابدی خود را آغاز کردند و حاج احمد هم عضو همین گروه بود و به نیروی زمینی بازگشته بود و در کسوت فرماندهی این نیرو آماده پرواز شده بود.

او در آستانه عید قربان وجود خود را که همیشه آماده قربانی شدن در راه خدا و اعتلای اسلام بود به جهان آفرین تقدیم نمود تا دوباره خون باکری ها در پیکر جامعه جاری شود چه زیباست که احمد کاظمی به سمت دیار باکری پرواز می کرد که رفت. او در نجف آباد متولد شد و در زادگاه باکری یعنی ارومیه به شهادت رسید. هیچ کس فکر نمی کرد احمد کاظمی در شهر مهدی باکری تشییع جنازه شود این دو دیرزمانی از یکدیگر جدا افتاده بودند و بایست به هم می رسیدند و مثل این که قرار ملاقات این بار در زادگاه آقا مهدی پیش بینی شده بود و امروز مصادف با عید قربان در دانشگاه تهران یاران قدیمی حاج احمد آمده بودند با وی وداع کنند در بین آن ها دو دوست از همه صمیمی ترش باقر قالیباف و قاسم سلیمانی را می دیدی که شکسته بال بودند و داغ حاج احمد بر قامتشان سخت سنگینی می کرد. گر چه رفتن هر شهیدی را به پرپرشدن گل تشبیه می کنند، اما به حق باید گفت رفتن حاج احمد تنها پر پر شدن یک گل نبود بر زمین افتادن درختی تناور بود حاج احمد دیگر امروز سرو راست قامت و سر به فلک کشیده ای در توان دفاعی و نظامی کشور محسوب می شد. او حاصل عمر شهدای بزرگ و بی شماری بود که فقدانش خسارت جبران ناپذیری بر پیکر جمهوری اسلامی وارد کرد. او و یاران بزرگوارش، او و سعید مهتدی فرمانده لشکر 27 محمد رسول ا...، او و سعید سلیمانی چهره نورانی دفاع مقدس، او و شاهمرادی (حنیف) و یزدانی و رشادی و آذین پور، الهامی نژاد، بصیری، کروندی ، اسدی همه یاران همراه او امروز به آغوش امامشان پرواز کرده اند و بر ماست که راهشان را پی بگیریم بر ماست که خون آن ها را مجدداً در پیکر جامعه تزریق کنیم و با عطر غیرت و شجاعت و اخلاص آن ها، راه امام خمینی (ره) که مقتدایشان بود را تحت زعامت خلف صالحش خامنه ای عزیز ادامه دهیم. روحشان شاد و قرین رحمت بی انتهای الهی باد.

خداوندا روزی شهادت می خواهم که از همه چیز خبری هست الا شهادت

مراسم بزرگداشت هفتمين روز شهادت سردار سرلشگر پاسدار"احمد كاظمي" فرمانده شهيد نيروي زميني سپاه پاسداران انقلاب اسلامي در حسينيه عاشقان ثارالله(ع) ستاد مشترك سپاه برگزار مي‌شود.

به گزارش روز شنبه روابط عمومي ستاد مشترك سپاه، اين مراسم با سخنراني حجت‌الاسلام والمسلمين سيد "احمد خاتمي" امام جمعه موقت تهران و عضو مجلس خبرگان و مداحي برادر "مرتضي طاهري" روز دوشنبه ‪ ۲۶‬دي ماه از ساعت ‪ ۱۰‬تا ‪ ۱۲‬برگزار مي‌شود.

سردار سرلشگر پاسدار "احمد كاظمي" فرمانده نيروي زميني سپاه به همراه جمعي از فرماندهان نيروي زميني و هوايي سپاه هفته گذشته در سانحه سقوط هواپيماي فالكن به شهادت رسيدند.

آنچه مي‌خوانيد، روايت محسن رضايي است از اعلام خبر شهادت مهدي باكري توسط شهید احمد كاظمي:
مهدي [باكري] چون حساسيت منطقه را مي‌دانست، رفت آنجا مقاومت کرد. من تلاشي را که او در بدر کرد، در هيچ يک از فرماندهان جنگ نديده بودم. شرايط مهدي خيلي عجيب و پيچيده بود. پشت سرش يک پل پانزده کيلومتري بين جزيره شمالي تا آنجا بود، که با يک بمباران از کار افتاد. از محل پل تا آن کيسه‌اي هم حدود پنج شش کيلومتر راه بود. خود کيسه‌اي که اصلا وضع مناسبي نداشت. مهدي خودش با همان پنج شش نفري که آن جا بودند تا آخرين لحظه مقاومت کرد.

من خسته شده بودم. کمي قبل از اينکه سختي ها بيشتر شود رفتم به آقا رحيم و آقاي رشيد گفتم: «شما مواظب بي‌سيم‌ها باشيد تا من ده دقيقه استراحت کنم برگردم.» تاکيد هم کردم که زود بيدارم کنند. ربع ساعت خوابيدم که آمدند بيدارم کردند. به قيافه‌ها نگاه کردم، ديدم فرق کرده‌اند. گفتم: چي شده؟ نگران مهدي شدم، به خاطر حساس بودن کيسه يي. با احمد کاظمي تماس گرفتم، پرسيدم: «موقعيت؟»

گفت: «ديگر داريم مي‌آييم عقب. منتها روي پل ازدحام است. وضع ناجوري پيش آمده. مي‌ترسم عراق پل را بزند و هر هفت هشت هزار نفرمان بمانيم اين طرف اسير شويم.»
آن پل دوازده کيلومتري داستان عجيبي براي خودش داشت. در آن عقب‌نشيني توانست سه برابر تناژ استانداردش نيرو و ماشين را تحمل کند و نشکند.

به احمد گفتم: «مهدي کجاست؟ حالش چطورست؟»
گفت: «مهدي هم هست. پيش من است. مسئله ندارد.»

ديدم احمد حرف زدنش عادي نيست. رفتم توي فکر که نکند مهدي شهيد شده باشد. گمانم به آقاي رشيد يا آقا رحيم بود که فکرم را گفتم. گفتم: «احساس مي‌کنم بايد براي مهدي اتفاقي افتاده باشد و شما هم مي‌دانيد.»
گفتند: «نه، احتمالاً بايد زخمي شده باشد و بچه ها دارند مداوايش مي‌کنند.»
گفتم: «تماس بگيريد بگوييد من مي‌خواهم با مهدي حرف بزنم!»

طول کشيد. ديدم رغبتي نشان نمي دهند. خودم رفتم با احمد تماس گرفتم گفتم «احمد! چرا حقيقت را به من نمي‌گويي؟ چرا نمي گويي مهدي شهيد شده؟»
احمد نتوانست خودش را نگه دارد. من هم نتوانستم سر پا بايستم، پاهام همان طور بي‌سيم به دست، شل شدند. زانو زدم. ساعت‌ها گريه کردم.

حاج احمد کاظمی شهادتت مبارک

بالاخره به داداشت رسیدی

مهدی باکری خیلی وقته که منتظرت بود تا یه بار

دیگه گرم همدیگرو بغل کنین و قربون صدقه هم برین

تنهاتر شدیم ....

آخرین دست نوشته فرمانده شهید سردار حاج احمد کاظمی

" سلام بر شهیدان راه خدا و سلام بر دلیرمردان و شیران روز و زاهدان شب، سلام بر شهدای خطه شجاعان، مردان ایثار، مجاهدان راه خدا و یادگاران دفاع مقدس.

سلام بر همرزمان و یاوران امام (ره)، شهیدان حمید و مهدی باکری. سلام بر شما رزمندگان که یکایک ایستاده‌اید، پشت در پشت هم، گوش به فرمان "سید علی"، پا جای پای حمید و مهدی رو به کربلا به قدس با آرزوی مولایمان.

در آستانه زادروز میلاد منجی عالم بشریت با شما عهد می‌بندم که از ایستادگی و دلدادگی شما بر خود ببالم و پاسدار ارزشهای والایتان باشم".

فرمانده نیروی زمینی سپاه
سرتیپ پاسدار احمدی کاظمی

سلام بر حسين عليه السلام

السلام عليک يا اباعبدالله ...السلام عليک يا ابن رسول الله، السلام عليک يا ابن امير المؤمنين و ابن سيد الوصيين، السلام عليک يا ابن فاطمه سيده نساء العالمين، السلام عليک يا ثاره الله و ابن ثاره و الوتر الموتور، السلام عليک و علي الارواح التي حلت بفنائک، عليکم مني جميعا سلام الله ابدا ما بقيت و بقي اليل و نهار يا اباعبدالله لقد عظمت الرزيه و جلت و عظمت المصيبه بک علينا و علي جميع اهل الاسلام و جلت و عظمت مصيبتک في السماوات علي جميع اهل السماوات، فلعن الله امه اسست اساس الظلم و الجور عليکم اهل البيت، و لعن الله امه دفعتکم عن مقامکم و ازالتکم عن مراتبکم التي رتبکم الله فيها، و لعن الله الممهدين لهم بالتمکين من قتالکم، برئت الي الله و اليکم منهم و من اشياعهم و اتباعهم و اوليائهم، يا اباعبدالله، اني سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم الي يوم القيامه، و لعن الله آل زياد و آل مروان، و لعن الله بني اميه قاطبه، و لعن الله ابن مرجانه و لعن الله عمر بن سعد و لعن الله شمرا، و لعن الله امه اسرجت و الجمت و تنقبت لقتالک، بابي انت و امي لقد عظم مصابي بک، فاسال الله الذي اکرم مقامک و اکرمني ان يرزقني طلب ثارک مع امام منصور من اهل بيت محمد صلي الله عليه و آله، اللهم اجعلني عندک وجيها بالحسين عليه السلام في دنيا و الآخره، يا اباعبدالله اني اتقرب الي الله و الي رسوله و الي اميرالمؤمنين و الي فاطمه و الي الحسن و اليک بموالاتک و بالبرآئه ممن اسس اساس ذالک و بني عليه بنيانه و جري في ظلمه و جوره عليکم و علي اشياعکم، برئت الي الله و اليکم منهم و اتقرب الي الله ثم اليکم بموالاتکم و موالاه وليکم و بالبرائه من اعدائکم و الناصبين لکم الحرب و بالبرائه من اشياعهم و اتباعهم، اني سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم و ولي لمن والاکم و عدو لمن عاداکم فاسال الله الذي اکرمني بمعرفتکم و معرفه اوليائکم، و رزقني البرائه من اعدائکم، ان يجعلني معکم في دنيا و الاخره و ان يثبت لي عندکم قدم صدق في الدنيا و الاخره، و اساله ان يبلغني المقام المحمودلکم عندالله، و ان يرزقني طلب ثاري مع امام هدي ظاهر ناطق بالحق منکم، و اسال الله بحقکم و بالشان الذي لکم عنده ان يعطيني بمصابي بکم افضل ما يعطي مصابا بمصبيه مصيبه ما اعظمها و اعظم رزيتها في الاسلام و في جميع السماوات و الارض، اللهم اجعلني في مقامي هذا ممن تناله منک صلوات و رحمه و مغفره، اللهم اجعل محياي محيا محمد و آل محمد و مماتي ممات محمد و آل محمد، اللهم ان هذا يوم تبرکت به بنو اميه و ابن آکله الاکباد اللعين ابن اللعين علي لسانک و لسان نبيک صلي الله عليه و آله في کل موطن و موقف وقف فيه نبيک صلي الله عليه و آله، اللهم اباسفيان و معاويه و يزيد بن معاويه، عليهم منک اللعنه ابد العابدين، و هذا يوم فرحت به آل زياد و آل مروان بقتلهم الحسين صلوات الله عليه، اللهم فضاعف عليهم اللعن منک و العذاب، اللهم اني اتقرب اليک في هذا اليوم وفي موقفي هذا و ايام حياتي بالبرائه منهم و اللعنه عليهم، و بالموالاه لنبيک و آل نبيک عليه و عليهم السلام... اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد و آخر تابع له علي ذلک، اللهم العن العصابه التي جاهدت الحسين و شايعت و بايعت و تابعت علي قتله اللهم العنهم جميعا... السلام عليک يا اباعبدالله و علي الارواح التي حلت بفنائک، عليک مني سلام الله ابدا ما بقيت و بقي الليل و النهارو لا جعله الله آخر العهد مني لزيارتکم، السلام علي الحسين و علي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين... اللهم خص انت اول ظالم باللعن مني و ابدا به اولا ثم العن الثاني و الثالث و الرابع، اللهم العن يزيد خامسا و العن عبيدالله بن زياد و ابن مرجانه و عمر بن سعد و شمرا و آل ابي سفيان و آل زياد وآل مروان الي يوم القيامه... اللهم لک الحمد حمد الشاکرين لک علي مصابهم،الحمدلله علي عظيم رزيتي،اللهم ارزقني شفاعه الحسين يوم الورود و ثبت لي قدم صدق عندک مع الحسين و اصحاب الحسين، الذين بذلوا مهجهم دون الحسين عليه السلام ... ... ... اعظم الله اجورنا بمصابنا بالحسين عليه السلام،و جعلنا و اياکم من الطالبين بثاره مع وليه الامام المهدي من آل محمد عليهم السلام . ... ... التماس دعا ... ... ... شادي روح سردار شهيد حاج احمد كاظمي ... صلوات

  RSS